Prawidłowe pobieranie moczu do badań laboratoryjnych

Bakteriologiczne badanie moczu (tzw. posiew)

Próbki do badania należy pobierać z bezwzględnym zachowaniem zasad higieny krocza i narządów płciowych, aby nie wywołać wtórnego zakażenia moczu.
Do pobrania moczu najlepiej zastosować jałowy pojemnik, który można kupić w aptece.
Podobnie jak przy badaniu ogólnym mocz powinien pochodzić ze środkowego strumienia.
Naczynie opatrzone imieniem i nazwiskiem jak najszybciej odnosimy do laboratorium.
Pojemnik nie powinien być oziębiony. (W zimie można go zawinąć w watę lub gazę). Oziębienie próbki może doprowadzić do zabicia niektórych drobnoustrojów co uniemożliwi ich identyfikację.
W przypadku kobiet: badanie nie powinno być wykonywane w okresie aktywnej miesiączki – najwcześniej kilka dni po jej zakończeniu (wcześniej jeśli występują istotne objawy zakażenia)

Próbki do badania należy pobierać z bezwzględnym zachowaniem zasad higieny krocza i narządów płciowych
Do pobrania moczu najlepiej zastosować pojemnik (nie musi być jałowy), który można kupić w aptece.
Mocz powinien pochodzić ze środkowego strumienia.
Naczynie opatrzone imieniem i nazwiskiem jak najszybciej odnosimy do laboratorium.
W przypadku kobiet: badanie nie powinno być wykonywane w okresie aktywnej miesiączki – najwcześniej kilka dni po jej zakończeniu
W przypadku pomiaru albuminy w moczu (albuminurii) próbkę moczu należy dostarczyć do laboratorium co najmniej tydzień (optymalnie 2 tygodnie) przed wizytą w poradni

Przed rozpoczęciem dobowej zbiórki moczu trzeba opróżnić pęcherz (zazwyczaj zbiórkę rozpoczyna się rano) i od tej chwili należy przestrzegać czasu zbierania moczu np. od 7 rano do godz. 7 następnego dnia.

Badanie polega na dobowym zbieraniu moczu w jednym naczyniu.
Zebrany mocz należy zmierzyć, a wynik zapisać.
Następnie trzeba pobrać próbkę (20 ml) i dostarczyć do laboratorium wraz z informacją o ilości moczu zebranego w ciągu doby.